Kolektyw Show Not Show pokazał w Eindhoven wystawę „The Table of Power”, w której autorskie meble kolekcjonerskie posłużyły do refleksji nad władzą w świecie designu. W centrum sali stanął długi stół, a wśród gości kolacji znaleźli się dziennikarze, czyli ci, którzy w branży decydują, co zostanie zauważone.

Stół, który znika w oddali

Ekspozycja odbyła się w przestrzeni Kruisruimte w ramach Dutch Design Week. Nawiązuje do cyklu fotografii Jacqueline Hassink z lat 90., w którym artystka dokumentowała puste sale zarządów firm z listy Fortune 500. Stół był tam symbolem instytucjonalnej władzy, i tutaj jest tak samo.

Obiekt zaprojektowali specjalnie na wystawę członkowie kolektywu, Frank Penders i Luuk van Laarhoven. Powstał z blachy, którą cięto i gięto w brutalistyczną formę, a szczotkowane powierzchnie i barwne gradienty nadają mu atrakcyjności. Lustro ustawione na końcu sprawia, że blat wydaje się ciągnąć w nieskończoność.

Kolacja jako punkt wyjścia

Pomysł zrodził się, gdy Show Not Show poproszono o gospodarowanie oficjalną kolacją prasową festiwalu. Przestrzeń kolektywu nie jest duża, więc zamiast wciskać kolację do wystawy, twórcy zrobili z niej punkt wyjścia. Według nich prasa jest miejscem władzy w branży, bo wpływa na to, co się widzi, o czym się mówi i co zostaje w pamięci.

Gości zachęcano, by od czasu do czasu wstawali od stołu i „dzielili się władzą”. Jak zauważył Dezeen, niewielu dziennikarzy to zrobiło. Podział ról podkreślają też zasłonopodobne przepierzenia z szczotkowanego aluminium autorstwa Pablo Octavio. Ich wysokość pozwala siedzącym lepiej widzieć salę niż stojącym.

Penders wyjaśnił, że kolejne wystawy kolektywu pokazują to, czego odwiedzający zwykle nie widzą. W 2024 roku były to eksperymenty i prototypy, w 2025 idee stojące za pracami. Teraz przyszła pora na relacje między projektantami, ich pracami i mediami. „W tym roku tematem jest widoczność” – powiedział Frank Penders.

Meble wokół stołu

Wokół stołu ustawiono meble, lampy i tekstylia członków kolektywu: Lucasa Zito, Marca Meeuwissena, Mokko i Studio Fabius Clovis. Dołączyli do nich goście: Aleksandra Adamchyk, Kilian Vos i Pablo Octavio. Zestaw łączy surowe drewno, błyszczący lakier, rzeźbiarski metal i półprzezroczysty, świecący biotworzywa.

• Barricada – nowa seria kanciastych drewnianych stołków Meeuwissena, dopasowanych do siedzisk przy stole. Jak wszystkie jego prace, powstały z jednego materiału za pomocą jednego narzędzia.
• Studio Fabius Clovis – meble ze sklejki o nierównej powierzchni, podkreślonej wysokim połyskiem lakieru.
• Lucas Zito – totemiczne lampy wiszące drukowane w 3D z biotworzywa, które bawią się nieoczekiwaną skalą.
• Adamchyk, Vos, Octavio – kolejno zygzakowata szuflada Waveform, dywany Future Fossils i miękki, choć kamienny z wyglądu fotel Lapis.

Co to oznacza dla polskiego odbiorcy

Edycja Dutch Design Week trwała od 17 do 25 października 2026 roku w różnych miejscach Eindhoven, więc wystawy nie da się już zobaczyć na miejscu. Show Not Show działa od 2024 roku i pokazywał swoje prace także poza Holandią: na Design Biennale Rotterdam, w Collectible Brussels oraz podczas tygodnia designu w Mediolanie. Kolejne prezentacje mogą więc pojawić się na międzynarodowych targach.

Dla czytelnika z Polski to przede wszystkim ciekawy przykład tego, jak wygląda współczesny design kolekcjonerski. Meble coraz częściej służą jako komentarz do mechanizmów rządzących branżą, a nie tylko jako przedmioty użytkowe. Pytanie o to, kto decyduje o tym, co zostaje zauważone, dotyczy zresztą także projektantów z innych krajów, w tym polskich, którzy szukają uwagi mediów i odbiorców.

W tym samym czasie na festiwalu pokazano też inną realizację: Boris Acket i Maison the Faux przygotowali w MU Hybrid Art House nastrojową, maksymalistyczną instalację „Everything Moist Seems Alive” z udziałem artystów Dutch National Opera and Ballet.

Źródło: Dezeen – „Collectible furniture meets cultural critique at Dutch Design Week’s Table of Power”